Właśnie czytam na Interaktywnie.com, że amerykańscy internauci nie ufają blogom korporacyjnym. Najbardziej ufają oczywiście swoim znajomym, a zaraz po znajomych są media tradycyjne.

Statystyki mówiące o niewielkim zaufaniu do corporate bloggingu mogą trochę przygnębiać. Oto narzędzie, które miało zbawić konsumenta od sztywnej korporacyjnej gadki i zadęcia, traci swoją magię. Cała sytuacja byłaby naprawdę smutna gdyby nie jeden szczegół, o którym również czytamy w artykule z Interaktywnie.com. Już w trzecim akapicie mamy takie zdanie:

‘Przez ostatnie kilka lat eksperci od e-makretingu zachęcali firmy do prowadzenia blogów korporacyjnych.’

Zastanawiam się jak ci ‘eksperci’ zachęcali swoich klientów? Czy mówili im, że blog to coś więcej niż narzędzie komunikacji? Czy mówili im o tym jak wielki skok kulturowy musi wykonać każda firma zanim wejdzie między bloggerów? Czy może raczej proponowali blogowanie wszystkim jak leci bo działał syndrom Mamby – „wszyscy mają mambę (bloga) mam i ja” i (nie ukrywajmy) była z tego niezła kasa?

Samo blogowanie ma być tylko konsekwencją – efektem ubocznym – zmiany kulturowej, która powinna nastąpić w firmie w związku z ewolucją jaką przechodzi cała komunikacja między ludźmi. Ta zmiana kulturowa powinna polegać na przyzwyczajaniu ludzi do OTWARTOŚCI. Właśnie tej cechy poszukują konsumenci w nowoczesnych korporacjach, a nasz raport KNOW mówi, że nie tylko w USA, ale już nawet w Polsce!

Ale wracając do blogowania… Jeśli w firmie panują autokratyczne zwyczaje, a szeregowy pracownik nie jest przyzwyczajony do dzielenia się swoimi pomysłami z szefem, albo krytykowania pomysłów tegoż szefa, to z pisaniem ciekawego bloga korporacyjnego może być ciężko. W kulturze, w której nie toleruje się krytyki trudno o dialog. A to przecież jest istota blogowania.

Nie wiem czy wspomniani wyżej eksperci od e-marketingu, którzy rekomendują wszem i wobec korporacyjne blogowanie, zdają sobie sprawę z tego czym jest kultura korporacyjna i jak wpływa na kontakty firmy z otoczeniem zewnętrznym. Stąd w USA powstawały i nadal powstają blogi – potworki, na których czytamy przedrukowane informacje prasowe, a każdy negatywny komentarz jest cięty równo z trawą.

Boję się, że tak też będzie w Polsce. Jak tylko jedna korporacja osiągnie spektakularny sukces dzięki blogowaniu, zaraz inni będą chcieli ‘zjeść Mambę’. A potem ktoś zrobi badania i okaże się, że nikt blogom korporacyjnym nie ufa. I będzie klops – biznes stracą i e-marketerzy i inni ludzie doradzający w sprawach komunikacji. Dlatego, że nikt nie edukuje, że blog to nie miejsce na darmową reklamę. Blogi są dla ludzi i powinny być pisane przez ludzi z krwi i kości. A ludzie idealni nie są. Wystarczy to zapamiętać i nagle okaże się, że korporacyjne blogowanie to doskonały pomysł:-)