Moja znajoma opowiedziała mi o rozmowie, którą niedawno usłyszała jadąc ok. g. 19:00 w metrze:

- No wreszcie wyszłam! X pędzi nas do roboty, bo musimy się wyrobić ze sprawozdaniami na przyszły tydzień. Bo jest publikacja raportu.

- A czemu tak szybko?

- No wiesz, jak weszliśmy na giełdę, wysyłamy co kwartał raporty, zawsze jest ustalona data. Ale my się nie wyrobimy na 4 listopada, przecież długi weekend jest. Z połowy spółek nie mamy jeszcze nic poza przychodami, nie wiem, kiedy doślą resztę i kiedy my to skonsolidujemy.

- No to macie do liczenia…

- Tak, ale do tego on chce wszystko wcześniej, bo musimy wyjść na wynik. Jak widzę nasze dane i to, co spływa ze spółek, to nie ma szans, żebyśmy zrobili prognozę. Y [tu pada nazwa spółki] jest na stracie przez to, co się z dolarem we wrześniu działo. Wiesz, nie zabezpieczali się. Może uda się to przykryć czymś innym, ale słabo to widzę.

- A ja czytałam gdzieś, że w lecie uruchomiliście [tu pada szczegół, który pomijam, bo nie chciałbym umożliwiać identyfikacji spółki, której dotyczyła rozmowa]

- Taaa… Z [tu nazwisko prezesa zarządu] przeciął wstęgę i to tyle. Tam nic się nie dzieje, przychody z tego pojawią się dopiero w czwartym kwartale. Może, jak handlowy wreszcie zacznie to sprzedawać. A mówiłam Ci, wywalili wiosną dyrektora sprzedaży, a z nim do [tu nazwa konkurencyjnej spółki] poszła większość repów.

Itd…

Moja znajoma wysłuchała całej rozmowy trwającej od stacji Centrum do Wilanowskiej (5 przystanków, ok. 12 minut). Poza nią głośnej rozmowy dwóch pań wysłuchało co najmniej trzydziestu innych pasażerów zatłoczonego wagonu metra. Jeśli choć jeden z nich był aktywnym inwestorem giełdowym, to miał wyraźne wskazówki, żeby w tę spółkę nie inwestować.

Szkolenia z obowiązków informacyjnych i informacji poufnych należy organizować nie tylko dla członków zarządu i rady nadzorczej.

Pozdrawiam,

Piotr Biernacki