Doceniam i zawsze promowałem filozofię pt. zastanów się ile kosztuje Cię, albo kosztować może to, że Cię nie ma w social [...]]]> Kiedyś blipem i twitterem. Dzisiaj Facebookiem. Prostymi narzędziami łatwo się zachwycić. Zwłaszcza kiedy nie ma finansowej bariery wejścia. Bo przecież założenie konta na Facebooku, twitterze czy blipie nic nie kosztuje. Eksperymentować można więc do woli.

Doceniam i zawsze promowałem filozofię pt. zastanów się ile kosztuje Cię, albo kosztować może to, że Cię nie ma w social media. Jednak jeszcze bardziej podoba mi się staropolskie przysłowie: kiedy wchodzisz między wrony, kracz tak jak one. Jeśli więc przyjdzie Ci kiedyś do głowy pomysł: chcę z moją marką być na Facebooku… pomyśl o wronach:)

Dlaczego? Otóż… przed momentem wszedłem na swoje konto prywatne na Facebooku i zobaczyłem to co zwykle. Ścianę wypełnioną contentem. Ten content pochodzi w 90% z innych miejsc w sieci. Z youtube, z blogów, z serwisów internetowych, z forów, z Demotywatorów… To są pierwotne źródła treści dla tego co na co dzień widzimy na Facebooku.

Nie możemy o tym zapominać. Żeby prowadzić ciekawe działania na Facebooku, trzeba mieć coś ciekawego do powiedzenia (banał). Dlatego czasem zastanawia mnie dlaczego blogowanie korporacyjne nie rozwinęło się w Polsce tak bardzo jak marketing Facebookowy. Jasne, że Facebook potrafi dobry content wypromować w mgnieniu oka poprzez swoje mechanizmy “podaj dalej” i generalnie swoją sprzyjającą “viralowości” konstrukcję. Ale były też takie czasy kiedy Gazeta.pl i inne duże media internetowe chętnie promowały blogi i blogerów i content równie szybko podróżował po sieci.

Dziś, mimo Facebookowego szaleństwa, blogi nadal stanowią bardzo istotną siłę na rynku (nie bójmy się tego określenia) mediów. Bo przecież każdy bloger (korporacyjny też) może spiąć sobie bloga z Facebookiem (tak jak Maciej Samcik, dziennikarz Wyborczej), blipem, twitterem i wszystkim co możliwe. I może w każdym serwisie promować swój content, a dyskusji wcale nie musi prowadzić pod postem w swojej domenie.

Dlaczego więc ilość tworzonego contentu nie zawsze idzie w parze z tym jak szybko rozwija się marketing i PR Facebookowy? Pewnie dlatego, że Facebook jest narzędziem, które swoją konstrukcją (read fast – digest faster) trochę przyćmił niedociągnięcia contentowe. Ale prawdziwy sukces odnieśli w tym serwisie Ci, którzy wyszli od pomysłu, który porwie ludzi. Nie od narzędzia. Ot choćby taka Puma, czy Chase…

Też banalne prawda?

Co, prócz [...]]]> Ponad milion fanów na Facebooku, przeszło 200 tysięcy followersów na Twitterze. Spośród wszystkich drużyn, które nadal rywalizują w Lidze Mistrzów jedynie FC Barcelona i to tylko na poziomie popularnego “Fejsa” nawiązuje z nimi internetową walkę. Los Blancos co prawda odpadli z europejskich pucharów, jednak w social media nadal są Królewscy.

Co, prócz przyciągającego kontentu czyni Real tak skutecznym w mediach społecznościowych? Co sprawia, że dziennie na oficjalnej fan stronie klubu pojawia się średnio 3 tys. nowych kibiców? Z pewnością jest to znana marka, jednak, jak pokazują przykłady innych wielkich klubów, wcale nie jest to tak mocny magnes jak mogłoby się wydawać.  Kluczem
do sukcesu Realu w mediach społecznościowych jest zaplanowana strategia, słuchanie głosu fanów i baczne obserwowanie tego, co robią w sieci. Nie bez znaczenia jest także czysto biznesowe podejście do tematu społeczności.

Oscar Ugaz, Digital Business Manager w Realu Madryt, wypowiadający się w artykule Asha Reada pt. “Real Madrid and Social Media“[1] stwierdza jasno, że w porównaniu z innymi źródłami wpływów (prawa do transmisji TV, wsparciem sponsorów, etc.), media społecznościowe nie przynoszą tak dużych dochodów,  ale są to już znaczne sumy. Real traktuje Internet jak swoisty “boost” dla swoich pozostałych obszarów biznesowych. Klub inwestuje więc zarówno w research nad nowymi miejscami w sieci, w których są ludzie, jak i w uzupełnianie istniejących profili o cenny kontent. Ludzie odpowiedzialni za profile klubowe słuchają fanów i nawiązują z nimi interakcje. Można wręcz powiedzieć, że Real żyje mediami społecznościowymi, co bardzo przydaje się zarówno w ich rozumieniu jak i wykorzystywaniu.

“We want to be where the traffic is and in that sense we follow the trends – if people are using Facebook, we use Facebook, the people start using twitter, and we create a twitter page. We are always looking for the next trends, whilst at the moment Twitter and Facebook are at the top when they start losing traffic we want to be riding the next wave and making the most of new opportunities.”

Zanim jednak stwierdzicie, że nie ma co porównywać popularnych Królewskich do np. polskich klubów sportowych, zapoznajcie się raz jeszcze z wnioskami raportu KNOW “Konsument w mediach społecznościowych“. Twierdzę, że w przypadku dużego zaangażowania w Internecie włodarze Sucharów Suchy Las, Wichra Kobyłki jak i Orła Wieprz są w stanie skutecznie komunikować się ze swoimi sympatykami. Jakość, a nie ilość zbudowanych w ten sposób kontaktów może być nieoceniona (w tym wypadku na skalę lokalną). Odnosi się to też do lepszych klubów piłkarskich jak Wisła, Lech czy Legia, które na większą być może nigdy nie będą bardzo znane w Europie, jednak na polskim rynku mogą zawalczyć o sympatyków np. z innych miast.

Jak widać na przykładzie Realu i co znajduje też potwierdzenie w niedawno opublikowanym przez nas raporcie, należy pamiętać, że media społecznościowe to nie tylko Facebook. W przypadku mniejszych klubów (nie tylko piłkarskich) warto zastanowić się nad innymi narzędziami, które mogą okazać się skuteczniejsze. Są bowiem w Polsce miasta, które żyją Naszą-Klasą, a o istnieniu portalu Facebook nikt w nich nie słyszał. Innym przykładem może być YouTube, który znają wszyscy i nieważne, czy dany internauta wymawia nazwę serwisu właściwie, czy też w rozmowach ze znajomymi mówi “jotobe”. On tam jest, szuka informacji, szuka emocji i wymaga dialogu oraz szybkich odpowiedzi.

Każdy bowiem może grać w lidze social media. Niezależnie od dyscypliny, budżetu, miasta, w jakim funkcjonuje i liczby osób, do których może dotrzeć. Bierzmy więc przykład od najlepszych i adaptujmy to na swój teren. Na koniec dodam, że klub Suchary Suchy Las naprawdę istnieje

[1] UKSN, http://www.theuksportsnetwork.com/real_madrid_and_social_media/

- Kontrola (w public relations)? - Jaka kontrola?

Rys.: http://www.piercemattiepublicrelations.com/social_media_clutter.jpg

Dlatego z dużym zaciekawieniem przeczytałam wpis na blogu Steffana Postaera, szefa i dyrektora kreatywnego agencji reklamowej Euro RSCG Chicago, w którym pada stwierdzenie: „Public Relations is about control, internally and externally”. [...]]]> W różnych prezentacjach na temat public relations i mediów społecznościowych (np. tu) w poniższy rysunek wpisany był dialog:

- Kontrola (w public relations)?
- Jaka kontrola?

Rys.: http://www.piercemattiepublicrelations.com/social_media_clutter.jpg

Dlatego z dużym zaciekawieniem przeczytałam wpis na blogu Steffana Postaera, szefa i dyrektora kreatywnego agencji reklamowej Euro RSCG Chicago, w którym pada stwierdzenie: „Public Relations is about control, internally and externally”. Pewnie jest tak, że z perspektywy public relations (ja) to  reklama jest dyscypliną kontrolowalną, z perspektywy reklamy (Steffan) na odwrót

Co jednak stanowi o braku kontroli, charakteryzującym zdaniem wielu media społecznościowe? Czy jest tym zasięg komunikacji? Jej widoczność i trwałość? A może coraz częstszy brak anonimowości, zwiększający wiarygodność samych dyskusji?

Moim zdaniem w mediach społecznościowych częściej łatwiej i szybciej o „kontrolowany” przekaz, jaki zapewnia komunikacja bezpośrednia. A jeśli nie braku kontroli, to czego możemy się obawiać?

Po pierwsze niezrozumienia nowego modelu komunikacji. Nie rozumiejąc oczekiwań użytkowników mediów społecznościowych tracimy okazję, aby do nich dotrzeć. W tym przypadku jeszcze mamy proste rozwiązanie -  można się tej komunikacji nauczyć. Trudniej w sytuacji, kiedy nasza komunikacja w social media jest oceniana przez osoby ignorujące nową rzeczywistość, a z pewnością dziś można mówić o dwóch światach i podzielonych opiniach na temat mediów społecznościowych.

Po drugie, obawiajmy się chaosu na własnym podwórku. Cytowałam już kiedyś na naszym blogu Tony Hsieha, CEO firmy Zappos, który powiedział: “@zappos: If you don’t trust your employees to tweet freely, it’s an employee or leadership issue, not an Twitter Policy issue”. Sukces wizerunkowy w mediach społecznościowych buduje się w dużej mierze poza nimi.

Warto przyglądać się zmianom w komunikacji i przygotowywać do aktywnego w niej uczestnictwa.

Niech i tak będzie. Widać, że marketerzy interesują się Facebookiem – [...]]]> Mamy Nowy Rok. Tym razem nie jest to rok konia, psa ani świni:) Rok 2010 okrzyknięto “rokiem Facebook’a” (to cytat z artykułu “Marketing społecznościowy – kto rozdaje karty?”, który pojawił się na interaktywnie.com). Podobno oznacza to, że kampanie w innych serwisach społecznościowych stracą już sens.

Niech i tak będzie. Widać, że marketerzy interesują się Facebookiem – to prawda. Widać, że koniecznie i na gwałtu rety chcą coś tam zrobić. To w sumie dobrze. Tylko czy zachwytowi nad tym narzędziem towarzyszy jakakolwiek refleksja? Z tym może być już problem.

Na moje oko, wejście w przestrzeń komunikacyjną jaką jest Facebook oznacza rozpoczęcie wdrażania modelu Enterprise 2.0 (a przynajmniej powinno to oznaczać). Facebook to komunikacja dwustronna i na dodatek real-time. Czyli możemy się bardzo szybko spodziewać feedbacku na temat naszej marki (brak zainteresowania to niestety też feedback). A to z kolei wiąże się dla wielu firm z wysłuchiwaniem cierpkich słów. Słów, które widzi nie tylko marka, ale i jej “fani”… A TO marki (a przede wszystkim marketerzy) znoszą baaaardzo ciężko.

Właśnie dlatego z okazji Nowego Roku postanowiłem wrócić do tematu zmiany, która musi zajść w kulturze całej firmy po to, aby korzystanie z Social Media miało jakikolwiek sens i przynosiło korzyści. Pisałem już nawet o tym rok temu przy okazji refleksji nad firmowym blogowaniem. Temat braku gotowości na social media poruszony został nawet ostatnio na blogu Harvard Business Review i to właśnie on zainspirował mnie do napisania tego posta.

Zaczynamy od testu:

Pytanie 1.

Jesteś odpowiedzialny za komunikację w dużej firmie. Jeden z pracowników Twojego działu zauważył, że na opiniotwórczym forum branżowym pojawiają się negatywne opinie na temat pracy obsługi klienta w oddziale firmy. Opinie bardzo wysoko wyskakują w Google. Co robisz?

a) Nic nie robisz. To tylko kilku oszołomów na forum. Ważne jest to co o marce powiedzą w telewizji.

b) Akceptujesz fakt, że feedback nie musi być koniecznie pozytywny. Kontaktujesz się z przełożonym obsługi klienta w oddziale i polecasz mu lekturę postów, a następnie zgłębienie problemu. Jednocześnie jako osoba odpowiedzialna za komunikację, przepraszasz użytkowników forum i na bieżąco ich informujesz o tym jakie zmiany zajdą w oddziale.

c) Mówisz swojej agencji interaktywnej żeby zdepozycjonowała posty w wyszukiwarce. Zastanawiasz się nad zatrudnieniem “agencji marketingu szeptanego”, która spacyfikuje narzekających użytkowników pisząc jaka wspaniała jest Twoja marka.

d) Robisz wszystko to co w punkcie b), ale dodatkowo zaczynasz prowadzić monitoring mediów społecznościowych, tworzysz miejsca do dyskusji z użytkownikami, a napotykając na powtarzające się problemy wpływasz na TOP management, aby zaczął zmieniać sposób w jaki firma funkcjonuje.

Pytanie 2. (za HBR)

Prezes Twojej firmy postanowił rozpocząć blogowanie. Napisał pierwszego posta i… okazało się, że zdecydowana większość komentarzy jest negatywna. Co więcej – prezes podejrzewa, że większość autorów komentarzy to pracownicy firmy. Co w takiej sytuacji zrobiłby Twój prezes?

a) Kazałby usunąć wszystkie negatywne komentarze z bloga i zablokować możliwość komentowania postów.

b) Nic by nie zrobił. Nie ma się czym przejmować – nie wszystkie opinie muszą być pozytywne.

c) Kazałby wyśledzić po numerach IP ludzi, którzy zamieszczali negatywne komentarze i jeśli byli to pracownicy, wyciągnąłby wobec nich konsekwencje.

d) Prowadziłby kulturalną dyskusję z użytkownikami oddzielając złośliwości od faktów. Przecież każdy ma prawo wypowiedzieć swoje zdanie!

Pytanie 3. (za HBR)

Wdrażasz wewnętrzny intranet, gdzie wszyscy mogą tworzyć swoje profile, blogi. Mogą prowadzić dyskusje, komentować, tagować itd. Jednym słowem wewnętrzny Facebook. Okazuje się, że na łamach wewnętrznego forum pracownicy narzekają, że muszą zbyt długo pracować i krytykują politykę działu HR. Co zrobiłby dział HR w Twojej firmie?

a) Kazałby Ci skasować kontrowersyjne posty z forum.

b) Zwróciłby się do Ciebie z prośbą o monitoring dyskusji i propozycję co można pracownikom powiedzieć.

c) Kazałby Ci wyłączyć możliwość blogowania i komentowania w całym serwisie i pozostać przy czystym intranecie. Ludzie w pracy mają pracować, a nie bawić się w blogowanie.

d) Zrobiłby to co w punkcie b) a dodatkowo przeprowadziłby badanie nastrojów pracowników firmy. Następnie poinformowałby o wynikach badania i rozpoczął z pracownikami dyskusję o tym jak można poprawić ich “los”:)

Pytanie 4.

Agencja przychodzi do Ciebie z propozycją przetestowania Twojego nowego produktu na blogerach przed oficjalnym launchem. Co robisz?

a) Mówisz: “Ale przecież takiego bloga to czyta ze 100 osób, a miesięcznik branżowy ma nakład 10 tysięcy. Po co?”

b) Zgadzasz się bo skoro ktoś pisze z własnej, nieprzymuszonej woli o produktach z Twojej branży to należy to wykorzystać, chociażby po to aby dostać pierwszy feedback.

c) Zgadzasz się i mówisz: “OK, ale ma to mi dać więcej userów czytających post na blogu niż klikających w mój banner na onecie”.

d) Zgadzasz się i dodatkowo proponujesz wciągnięcie blogerów w końcową fazę rozwoju produktu.

To wszystko. Jeżeli większość odpowiedzi dot. Ciebie i Twojej firmy to a) i/lub c) to daj sobie na razie spokój z social media. Albo przynajmniej nie inwestuj w nie zbyt wiele pieniędzy – zrób coś małego i po prostu uwierz w siłę mediów społecznościowych.

Jeśli wszystkie Twoje odpowiedzi to b) lub d) to gratulacje! Rozpoczynaj swoje własne Enterprise 2.0. Choćby poprzez wejście na Facebook:)

Dziś w Kopenhadze odbywa się szczyt klimatyczny COP 15. Liderzy państw będących stronami Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC), spotykają się dziś by podpisać protokół, który ma pomóc w ochronie klimatu.

Konferencja COP 15 oznacza koniec odliczania zorganizowanego w ramach akcji tcktcktck. Od samego początku zaangażowane były w nią firmy z całego świata, w tym również Euro [...]]]>

Dziś w Kopenhadze odbywa się szczyt klimatyczny COP 15. Liderzy państw będących stronami Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC), spotykają się dziś by podpisać protokół, który ma pomóc w ochronie klimatu.

Konferencja COP 15 oznacza koniec odliczania zorganizowanego w ramach akcji tcktcktck. Od samego początku zaangażowane były w nią firmy z całego świata, w tym również Euro RSCG Worldwide.

Jeśli wejdziecie dzisiaj na stronę akcji zobaczycie taki banner:

Przez kilka ostatnich miesięcy tcktcktck była głosem ludzi na całym świecie, którzy nie mogą pozostać obojętni wobec zmian klimatycznych i zagrożenia jakie na nas czeka. Dziś na stronie tcktcktck możecie na żywo oglądać relację z Kopenhagi. Informacje o akcji znajdziecie na twitterze i facebooku. Kampania obecna jest również  na youtube oraz flickr. Tylko na swojej oficjalnej stronie tcktcktck zyskała popracie 10 503 974 osób. A porwała o wiele więcej;););) Zobaczcie jak 10 milionów ludzi tańczyło w obronie klimatu.

tcktcktck to naprawdę porywająca akcja. Na dowód tego zostawiam was z dźwiękami, które promowały kampanię w sieci. Jestem przekonana, że “Beds are burning” będziemy nucić jeszcze długo po zakończeniu szczytu kopenhaskiego;)

Na chwilę obecną zarejestrowano 8 169 blogów  ze 145 krajów,  na których pojawią się dziś wpisy poświęcone wybranemu tematowi.

My przy tej okazji chcemy napisać kilka więcej słów o kampanii TckTckTck.

„Beds Are Burning” w wykonaniu m.in. Fergie, Boba Geldofa, Marka Ronsona, Marion Cotillard, Duran Duran nucimy już od [...]]]> Dziś mamy Blog Action Day 2009 dedykowany zmianom klimatycznym.

Na chwilę obecną zarejestrowano 8 169 blogów  ze 145 krajów,  na których pojawią się dziś wpisy poświęcone wybranemu tematowi.

My przy tej okazji chcemy napisać kilka więcej słów o kampanii TckTckTck.

„Beds Are Burning” w wykonaniu m.in. Fergie, Boba Geldofa, Marka Ronsona, Marion Cotillard, Duran Duran nucimy już od 2 tygodni. Euro RSCG Worldwide zaangażowało się w promocję globalnego, społecznego ruchu na rzecz uczciwych, wiążących i ambitnych zapisów nowego porozumienia na rzecz ochrony klimatu, ustalanego podczas konferencji w Kopenhadze w grudniu br. Oprócz adaptacji hitu Midnight Oil, jej autorzy zawłaszczyli na rzecz klimatu media społecznościowe, co na dziś skutkuje uzyskaniem ponad 2 miliona deklaracji poparcia, a statystyki na Facebooku, Twitterze, czy YouTube wciąż rosną. Jeśli temat ochrony środowiska naturalnego nie jest i Wam obojętny, zaangażujcie się.