Zatem jak zmienia się konsument? Do łaski wraca to, co lokalne. Dzięki mediom społecznościowym konsumenci znów mają możliwość poznania najbliższej okolicy i nie przeszkadza w tym ograniczenie przestrzeni życiowej do domu, pracy oraz środka transportu. „Hyperlocalism” można obserwować na przykładzie serwisów społecznościowych tworzonych przez wspólnoty mieszkaniowe. Zaczyna się od problemów z administracją, z czasem znika poczucie anonimowości i można wspólnie spędzać czas. W tej społeczności ważną rolę odgrywają także lokalne sklepy i punkty usługowe, nie raz otwierane pod zgłoszone potrzeby mieszkańców. Takiego osiedlowego warzywniaka, otwartego na komunikację z sąsiadami, poszukiwał niedawno Maciek Makuszewski, a udostępniona niedawno usługa na Blip.pl umożliwia zarówno mikro jak i wielkim przedsiębiorstwom utrzymywanie relacji z konsumentami na lokalnym (czyt. osiedlowym) poziomie.

Czego jeszcze uczą media społecznościowe? – wymagać więcej dla siebie („me/mine”). Media społecznościowe dostosowuje się  do własnych potrzeb, gustów i oczekiwań. Konsumenci słuchają, czytają, oglądają tylko to, co im się podoba,  ustawiają w sposób dowolny wygląd profilów, decydują o kolorach, rozmiarach, gadżetach, etc. Tej różnorodności będą oczekiwać również od produktów i usług. Co więcej, mają one im pomóc w kreowaniu siebie i osiąganiu postawionych celów w myśl słyszanych z każdej strony „dasz radę” i „uwierz we własne możliwości”.

W raporcie ciekawie przedstawione zostały także nowe zagrożenia  – żarliwe dyskusje, brawura w kształtowaniu opinii, nadinterpretacje… którym sprzyja mylne poczucie anonimowości i bezpieczeństwa we własnej grupie znajomych – problemy z kontekstowością prowadzą do wielu nieporozumień, czy wręcz kryzysów (jak w przypadku Domino’s Pizza).

Co powinny czynić marki wobec zmieniających się oczekiwań  rynku?

• Podążać za konsumentami, bez przywiązywania się do konkretnych mediów społecznościowych;
• Postrzegać komunikację całościowo, bez dzielenia na online i offline, ale i nie ograniczając relacji z konsumentami jedynie do obecności w mediach społecznościowych;
• Dążyć do uczestniczenia w życiu konsumentów, bez dominowania;
• Poznawać i odpowiadać na lokalne potrzeby konsumentów.

Ostatnio z możliwości lokalnego dotarcia do użytkowników skorzystał na Naszej-Klasie Wrocław – zobaczymy kiedy kolejne marki.

KOMENTARZ „Social Media: Are They Making Us Less Social?” na blogu Euro RSCG Worldwide PR

Ponieważ tak ładnie prosiliście:) postanowiliśmy dać wam dostęp do tej Prezi.

Ale jest jedno ALE!

Udostępniamy prezentację tylko do końca tego tygodnia! W piątek, 23 października 2009 po godzinie 17.00 już jej na naszym blogu nie zobaczycie. Tak więc śpieszcie się i podziwiajcie:) A na blipie pod tagiem #kozminski możecie zobaczyć relację z wykładu.

AKTUALIZACJA: 23.10.2009, godz. 14.42

Ze względu na zalew próśb o to aby pozostawić poniższą prezentację na blogu „na zawsze”, uginamy się i rezygnujemy z usuwania publicznego dostępu do prezentacji. Miłego oglądania:)

Voila!

Kiedy po raz pierwszy usłyszałem o tych 47%, trochę się przeraziłem. Pomyślałem sobie, że my tu chyba żyjemy w innym świecie (znów poczułem się jak Turbogeek . Wszędzie media społecznościowe – Facebook, Twitter, Blip, Flaker. A potrzeby większości przedsiębiorców sięgają zdecydowanie niżej.

Tylko czy to aby na pewno jest dobry wniosek?

Badanie mówi przecież o tym, że tylko 47% przedsiębiorstw ma STRONĘ WWW. Stronę! Ludzie! Po co osiedlowemu warzywniakowi strona www?! Po co mu Google Adwords? Po co kupowanie domeny w Home.pl? (z całym szacunkiem). Firmy jednoosobowe o stałej klienteli i niewielkim zasięgu geograficznym stanowią pewnie z 1/3 przedsiębiorstw w tym kraju. I ja wcale nie uważam, że wszystkie one potrzebują STRONY WWW. Ba – moim zdaniem nie powinny sobie tym zawracać głowy, a fundusze które otrzymają z UE na ten cel spróbować wydać na inną inwestycję (pewnie się nie da, ale próbować można:). Bo osiedlowemu warzywniakowi w zupełności wystarczy Public Profile na Facebook’u (pod warunkiem, że stanie się on bardziej mainstreamowy), konto na Blipie / Gadu Gadu czy Twitterze. Szczytem wypasu byłby blog – darmowy – stojący na WORDPRESSIE albo nawet na Bloxie. I tu zgadzam się z Arturem Waliszewskim z Google Polska – firmy potrzebują MIEJSCA W SIECI. Ale moim zdaniem to miejsce to nie koniecznie STRONA WWW (chociaż można uznać, że blog też jest stroną).

Dlatego myślę, że nie ma co załamywać rąk nad świadomością korzystania z internetu przez biznes. Trzeba się zastanowić jak nauczyć ten biznes korzystania z SOCIAL MEDIA (i mikromarketingu)! Kto się pisze na taką kampanię edukacyjną?:)

Czy w związku z powyższym te 47% nadal wygląda tak fatalnie?

Można się zastanawiać, czy w mediach społecznościowych jest „wolumen”, czy go nie ma. Jedni powiedzą o 13 milionach aktywnych użytkowników Naszej-Klasy, inni o 100 milionowej społeczności Facebooka,  jeszcze inni przytoczą badania na temat rosnącego zainteresowania mikroblogami w Polsce, czy liczby odwiedzających najpopularniejsze blogi.

Tylko czy „wolumen” jest najważniejszy? Istotą public relations była i jest komunikacja z liderami opinii. I choć Brian Solis przekonuje w swojej książce „Putting the Public Back in Public Relations”, że media społecznościowe ponownie dają PR możliwość rozmowy z „publicznością”, to w moim przekonaniu nadal najważniejsze będzie dotarcie do kluczowych osób, którzy mają zdolność zainteresowania swoimi poglądami i wyborami innych.

Liderzy opinii w mediach społecznościowych są i dla nich komunikacja powinna być prowadzona. I myślę tu zarówno o liderach znanych nam wcześniej (dziennikarze,  politycy, celebrities), jak i nowych,  stworzonych czy raczej odkrytych dzięki nowym kanałom komunikacji.

Rozważając o „wolumenie” i jego znaczeniu w public relations wraca mi przed oczy poniższy obraz:

Czy wymaga komentarza?

Oczywiście, że za opiniotwórczością idzie zasięg, ale sam zasięg nie wystarczy, aby skutecznie dotrzeć z informacją. Jeśli więc dziś ktoś mówi, że nie interesują go media społecznościowe ze względu na niszowość, to równie dobrze mógłby powiedzieć,  że lekceważy najbardziej zaangażowanych i opiniotwórczych fanów jego marki. I jeszcze jedno.  Media społecznościowe to ludzie, będący raz tu,  raz tam – o takiej wielowymiarowości komunikacji też warto pamiętać.

Nie wszystko można zmierzyć i skwantyfikować. Sukces wielokrotnie rodzi się z przekonania i wiary,  że wybrany kierunek działań jest słuszny.

Biznesowe korzyści z pisania bloga zachowamy dla siebie… Powiem tylko, że są.

Pamiętam też, że parę ładnych miesięcy temu podczas TUBY03, czułem się trochę jak oszołom i social mediowy ortodoks twierdząc, że margarynę można sprzedawać na blogach i w innych mediach społecznościowych (vide ten post i komentarze . Wtedy poczułem, że Euro RSCG Sensors ze swoimi blogami i fascynacją Web 2.0 jest lekko oderwane od świata „prawdziwego PR”, do którego, ku mojemu zdziwieniu należało sporo osób na sali (mimo że dyskusja była o reklamie na blogach).

Dziś wiary w social web jest w branży jakby więcej. Świadczy o tym też Blipowe szaleństwo, które nastało wśród agencji i PRowców (nie liczę dokładnie, ale chyba już z 12 agencji PR jest na Blipie).

Za tym szaleństwem musiały pójść oczywiście eksperckie publikacje PRowców, którzy mikroblogów „spróbowali”. I poszły. W jednej z nich, na PRoto.pl, czytamy że PRowcy podchodzą z zainteresowaniem do takich narzędzi jak Blip i Twitter, ale „brak narzędzi dokładnej weryfikacji skuteczności działań studzi zapał”. No cóż, na taki argument mogę tylko odpowiedzieć, że mierzenie efektów moim osobistym zdaniem, nigdy nie było łatwiejsze… tylko że trudno porównywać efekty kampanii na Blipie z efektami kampanii media relations bo to są zupełnie różne światy, o czym  zresztą już na tym blogu pisałem. Pewnych rozwiązań po prostu nie da się przełożyć 1 do 1 bo wejście w social web wymaga zmiany sposobu myślenia o komunikacji, a nie tylko założenia konta na Blipie.

Podsumowując – fajnie, że w końcu widać zainteresowanie branży PR światem mediów społecznościowych. Chyba już nigdy nie poczuję się jak oszołom. Bardzo mnie to cieszy:)

I tym optymistycznym akcentem kończę swój pierwszy niekonkursowy post od miesiąca:)

Może wiecie, a może nie, od paru dni nasze agencyjne konto na blipie ^eurorscgsensors jest klasyfikowane w rankingu TOP100 blipa. Wczoraj zajmowaliśmy pozycję #99, dziś już (niestety) jesteśmy na #100. Biorąc pod uwagę to jak szybko rozwija się bliposfera istnieje prawdopodobieństwo, że byliśmy pierwszą i być może ostatnią agencją PR w rankingu TOP100. Jeśli blip stanie się narzędziem bardziej masowym i zawita do niego więcej celebrytów, możliwe, że nikogo nie będzie już interesowało śledzenie agencji PR, reklamowych czy innych. Możliwe, ale nie przesądzone.

W każdym razie postanowiliśmy świętować wejście do TOP100 i przygotowaliśmy dla was konkurs. Do wygrania mamy dosyć… niepowtarzalne nagrody. Otóż zrobiliśmy małe, letnie wietrzenie magazynów i wygrzebaliśmy z nich to co wydawało się najbardziej „odjechane”. I mamy zamiar wam to wszystko wręczyć!!! (trochę będzie szkoda niektórych rzeczy – np. JUMBOJETa)

CO MUSICIE ZROBIĆ?

NIC PROSTSZEGO. DZIŚ (i może jutro) NA NASZYM AGENCYJNYM BLIPIE BĘDĘ PUBLIKOWAŁ WIADOMOŚCI, W KTÓRYCH BĘDĘ PYTAŁ:

KTO CHCE DOSTAĆ … (W MIEJSCU WIELOKROPKA POJAWI SIĘ NAZWA NAGRODY)?

TEN KTO SIĘ PIERWSZY ZGŁOSI (ODPISZE NA BLIPIE NA WIADOMOŚĆ O TREŚCI „KTO CHCE DOSTAĆ …?”) OTRZYMA NAGRODĘ.

A oto nasze nagrody:

1. Reprodukcje zdjęć warszawskiego Powiśla z roku 1933 w drewnianych ramkach (sztuk 2):

2. Boeing 747 (JUMBOJET) – breloczek z brandingiem UPS wydający odgłosy JUMBOJETa (robi furorę wśród pracowników ER Sensors. Każdy z nich będzie go Wam zazdrościł!)

3. Poradnik Radnego i Sołtysa na rok 2009 (czy potrzebny jest komentarz? To najlepsza nagroda!!!)

4. And last but not least - płyta Kings Of Leon „Only by the night”. Dlaczego? Dlatego, że nie jest już nam potrzebna bo po wizycie na Openerze ok. 8 osób nauczyło się wszystkich ich kawałków na pamięć i jeśli będzie trzeba to zaśpiewamy je w biurze tym, którzy chcieliby usłyszeć. Po co komu płyta?:)  (nie martwcie się – płyta jest nowiutka, w opakowaniu jeszcze).

ZAPRASZAMY NA BLIPA PO NAGRODY. KONKURS ZACZNIEMY OKOŁO 14. WTEDY PADNIE PIERWSZE MAGICZNE PYTANIE: KTO CHCE DOSTAĆ…?

P.S. Do każdej nagrody dołączamy płytkę CD o nazwie RSCG:)  Czyli Relaxed Sexy Cool Groovy. Bardzo pozytywna muzyczka!