Doceniam i zawsze promowałem filozofię pt. zastanów się ile kosztuje Cię, albo kosztować może to, że Cię nie ma w social [...]]]> Kiedyś blipem i twitterem. Dzisiaj Facebookiem. Prostymi narzędziami łatwo się zachwycić. Zwłaszcza kiedy nie ma finansowej bariery wejścia. Bo przecież założenie konta na Facebooku, twitterze czy blipie nic nie kosztuje. Eksperymentować można więc do woli.

Doceniam i zawsze promowałem filozofię pt. zastanów się ile kosztuje Cię, albo kosztować może to, że Cię nie ma w social media. Jednak jeszcze bardziej podoba mi się staropolskie przysłowie: kiedy wchodzisz między wrony, kracz tak jak one. Jeśli więc przyjdzie Ci kiedyś do głowy pomysł: chcę z moją marką być na Facebooku… pomyśl o wronach:)

Dlaczego? Otóż… przed momentem wszedłem na swoje konto prywatne na Facebooku i zobaczyłem to co zwykle. Ścianę wypełnioną contentem. Ten content pochodzi w 90% z innych miejsc w sieci. Z youtube, z blogów, z serwisów internetowych, z forów, z Demotywatorów… To są pierwotne źródła treści dla tego co na co dzień widzimy na Facebooku.

Nie możemy o tym zapominać. Żeby prowadzić ciekawe działania na Facebooku, trzeba mieć coś ciekawego do powiedzenia (banał). Dlatego czasem zastanawia mnie dlaczego blogowanie korporacyjne nie rozwinęło się w Polsce tak bardzo jak marketing Facebookowy. Jasne, że Facebook potrafi dobry content wypromować w mgnieniu oka poprzez swoje mechanizmy “podaj dalej” i generalnie swoją sprzyjającą “viralowości” konstrukcję. Ale były też takie czasy kiedy Gazeta.pl i inne duże media internetowe chętnie promowały blogi i blogerów i content równie szybko podróżował po sieci.

Dziś, mimo Facebookowego szaleństwa, blogi nadal stanowią bardzo istotną siłę na rynku (nie bójmy się tego określenia) mediów. Bo przecież każdy bloger (korporacyjny też) może spiąć sobie bloga z Facebookiem (tak jak Maciej Samcik, dziennikarz Wyborczej), blipem, twitterem i wszystkim co możliwe. I może w każdym serwisie promować swój content, a dyskusji wcale nie musi prowadzić pod postem w swojej domenie.

Dlaczego więc ilość tworzonego contentu nie zawsze idzie w parze z tym jak szybko rozwija się marketing i PR Facebookowy? Pewnie dlatego, że Facebook jest narzędziem, które swoją konstrukcją (read fast – digest faster) trochę przyćmił niedociągnięcia contentowe. Ale prawdziwy sukces odnieśli w tym serwisie Ci, którzy wyszli od pomysłu, który porwie ludzi. Nie od narzędzia. Ot choćby taka Puma, czy Chase…

Też banalne prawda?

Parę słów wprowadzenia dla tych, którym udało się o całej sprawie nie usłyszeć.

Na początku tygodnia, na serwisie YouTube, pojawił się film, przedstawiający Kristy i Michaela, dwóch pracowników Domino`s, którzy [...]]]> Przykład sytuacji kryzysowej, z jaką od początku tygodnia zmaga się amerykańska sieć Domino’s Pizza, uczy, jak sobie radzić z kryzysem w dobie szybko rosnącej popularności mediów społecznościowych.

Parę słów wprowadzenia dla tych, którym udało się o całej sprawie nie usłyszeć.

Na początku tygodnia, na serwisie YouTube, pojawił się film, przedstawiający Kristy i Michaela, dwóch pracowników Domino`s, którzy w pozostawiających wiele do życzenia warunkach sanitarnych, przygotowywali kanapki dla klientów. Ich zabawa polegała na wzbogacaniu kanapek m.in. serem … wyciągniętym z nosa… Z obrzydzeniem o tym pisze, film (w właściwie całą serię filmów) ogląda się jeszcze gorzej, i choć na YouTube już materiału nie ma, to spragnionych mocnych wrażeń odsyłam tu: Good As You.

Początkowa komunikacja kryzysowa firmy nie uwzgledniała mediów społecznosciowych. Co więcej Tim McIntyre, rzecznik Domino’s, dość kontrowersyjnie oświadczył, że „dziś jakikolwiek idiota z kamerą i dostępem do Internetu może próbować zniszczyć wszystko co dobre w marce” (nawiązanie w tytule posta). Biorąc pod uwagę, jak wiele osób ma dostęp do Internetu i kamerę w laptopie … ryzykownie.

W trakcie kolejnych 24 h godzin (pracownicy zostali zwolnienie, akcje firmy zaczęły spadać) liczba odsłon filmu na YouTube urosła z 20 000 do 760 000. Wtedy Domino’s zmieniło kanały komunikacji i firma pojawiała się w mediach społecznościowych.  

Po pierwsze na YouTube zamieszczono film z wypowiedzią Patricka Doyle`a, prezesa sieci.

Po drugie Domino’s uruchomiła kanał na Twitterze, gdzie na bieżąco komentowała i odpowiadała konsumentom na pytania związane z kryzysem

W końcu firma proaktywnie kontaktowała się z wieloma blogami, nie omijając The Consumerist, prowadzonego w obronie interesów konsumenta.

Ta strategia, wdrożona wcześniej, z pewnością pozwoliłaby zminimalizować skutki kryzysu.

Czego uczy case? Bo choć kryzys Domino`s nie jest pierwszym, jaki dotyka korporacje z powodu aktywności pracowników czy konsumentów online, to pokazuje rosnącą każdego dnia potęgę informacyjną mediów społecznościowych.

Poniżej kilka prostych wskazówek za ekspertami zapytanymi przez USA Today:

• Monitoruj i angażuj się w komunikację w mediach społecznościowych,  
• Reaguj szybko i celuj w kanały komunikacji, od których wszystko się zaczęło,  
• Edukuj pracowników ze znajomości mediów społecznościowych,  z naciskiem na kwestie poufności i obiegu informacji.

Ten ostatni punkt rozszerzyłabym o zdecydowane działania z zakresu Employer Brandingu. Czy pracownik, które mu zależy na firmie, posunąłby się do działań Kristy i Michaela ? – sposobów na zaistnienie w Internecie jest o wiele więcej. Motywowanie, angażowanie i edukowanie pracowników jest lepszą opcją, niż – co zaplanowała już firma Domino`s – zakazanie używania kamer (w tym telefonów komórkowych z funkcją) na teranie miejsca pracy…

Ba – nie oglądałem nawet telepudła, ani nie czytałem gazet. Było pięknie.

Wydawało mi się, że [...]]]> Od 27 marca do 5 kwietnia nie miałem dostępu do internetu. Laptopa na krótkie wakacje nie brałem, a iPhone’a wyłączyłem, żeby nie płacić zupełnie kosmicznych rachunków za transfer danych poza Polską (uważajcie na to!). Automatyczne aktualizacje to kolejna wada tego urządzenia.

Ba – nie oglądałem nawet telepudła, ani nie czytałem gazet. Było pięknie.

Wydawało mi się, że po ostrym resecie, system nie przebudzi się zbyt prędko. Ale nic z tych rzeczy. Zaraz po wjeździe do Polski w nocy 5 kwietnia usłyszałem głos prezentera w radiu, który oznajmił, że prezydent i premier mówią w innych językach. Pomyślałem: ‘w tej górskiej wiosce, w której byłem naprawdę czas stoi w miejscu, a może nawet się cofa’.

Włączyłem iPhone’a. Wszedłem na interaktywnie.com. Do serwisów. I co widzę? Cały czas ludzie tworzą jakieś kodeksy, a kryzys i upadek  mediów tradycyjnych mają się dobrze. Dziennikarze piszą o nich tyle samo i to samo co przed moim wyjazdem.

Naprawdę żaden ‘news’ mnie nie zdziwił. Nawet ten. A brak zdziwienia pogłębiło przesłuchanie piosenki, która zapodziała się gdzieś wśród radiowych hitów z satelity:

Dlaczego coraz mniej nas dzisiaj dziwi? Wydaje mi się, że dlatego, że przestaliśmy konsumować informacje. Już nas nie wzruszają. Jest ich zbyt wiele, a serwisy stały się śmieciowiskiem. Dopiero informacje przetrawione przez blogi, podane w formie komentarza / opinii, osobistego spojrzenia na problem z perspektywy ‘man in the street’ nabierają zupełnie nowej wartości dla użytkownika. Wartości rozrywkowej.

Ergo: infotainment zamiast informacji. To nie przyszłość. To teraźniejszość public relations.

Dziś wracam do tematu ‘końca’ blogów zainspirowany prezentacją Cisco Systems, z której wynika, że vlogging jest po prostu lepszy niż blogging. Dlaczego? Zobaczcie sami:

Po pierwsze: blog korporacyjny TP prowadzony przez rzecznika prasowego grupy. Pisałem o nim już na Interaktywnie.com.

Po drugie: blog ekspercki Konrada Ciesiołkiewicza, o którym wczoraj pisał Dominik.

Brawo panowie! Tak trzymać! Z [...]]]> Ponieważ kilka już razy narzekałem na to, że PRowcy nie blogują, teraz muszę wypełnić swój kronikarski obowiązek i donieść o nowościach, które pojawiły się w blogosferze.

Po pierwsze: blog korporacyjny TP prowadzony przez rzecznika prasowego grupy. Pisałem o nim już na Interaktywnie.com.

Po drugie: blog ekspercki Konrada Ciesiołkiewicza, o którym wczoraj pisał Dominik.

Brawo panowie! Tak trzymać! Z dnia na dzień krajobraz polskich blogów ludzi związanych z PR wzbogacił się znacznie:)

A ja teraz czekam na wysyp blogów agencji. No bo skoro klienci już tu są… Kto będzie drugi?:)