I dobrze, że się mówi. Dobrze, że były artykuły w Wyborczej. [...]]]> Marketing szeptany to ostatnio bardzo “jazzy” temat. Zresztą mam wrażenie, że Euro RSCG Sensors za sprawą moich wycieczek pod adresem internetowych ’szemraczy’ i agencji ’szemrających’ (głównie na interaktywnie.com – tu i tu), walnie się przyczyniło do tego, że o etyce buzzmarketingu jest teraz spory… buzz.

I dobrze, że się mówi. Dobrze, że były artykuły w Wyborczej. Dobrze, że cały czas temat ‘marketingu szemranego’ wałkuje Mediafun (będzie mega konferencja na ten temat i z dumą ogłaszam, że też zabierzemy głos:). Dobrze, że o etyce sporo ostatnio pisze przedstawiciel kolejnej (po Euro RSCG:) dużej agencji. Świetnie, że temat żyje na blogach (różnych – nie tylko marketingowych). Wszystko super.

Tylko do czego to nas prowadzi? A no do kolejnego kodeksu…

Ja wiem, że Polacy kochają regulację, biurokrację i papierkologię. Jesteśmy chyba jedynym krajem na świecie, w którym powstaje kilkaset stron ‘prawa’ dziennie (przynajmniej było tak do niedawna dzięki naszym wspaniałym posłom). Jesteśmy absolutnie na czele światowej klasyfikacji narodów, które kochają sobie komplikować życie.

Wiel0krotnie (np. u Mediafuna) mówiłem, że kodeks etyki marketingu szeptanego NIC nie da. Popieram samą inicjatywę wyrwania chwastów ’szemraczy’, ale nie popieram metody bo jest do bólu ‘POLSKA’ (jak coś nie działa to piszemy ustawkę). Jeśli ten kodeks nie będzie się składał z 5 punktów, które będzie w stanie zapamiętać i zrozumieć przeciętnie rozgarnięty orangutan to zaraz po jego narodzinach będzie można go wyrzucić do kosza. Bo cały trick polega na tym, żeby załatwić sprawę w PROSTY sposób, a nie najbardziej medialny (kodeksik medialny jest - nie powiem:)

Żeby nie być posądzonym o krytykanctwo proponuję 2 rozwiązania proste jak konstrukcja cepa.

1. Napiszmy 5 (albo 10 – w zależności od potrzeb) banalnych przykazań zamiast kodeksu. Oprawmy je w ładne ramki co by nie było wstyd trzymać tego na biurku, albo powiesić na ścianie w agencji. Innymi słowy podpisuję się pod tym co pisała parę dni temu Kasia. Przykład przykazania (Np. Będziesz w internecie świadectwo dawał pod swoim i tylko swoim imieniem:)

2. Powołajmy… fundację, która będzie wynagradzała tropicieli marketingu szemranego. W myśl zasady ‘cokolwiek myślisz pomyśl odwrotnie’: skoro są agencję wynagradzające szemraczy, zacznijmy wynagradzać tych, którzy ich nakryją. Członkami fundacji będą przedstawiciele agencji, którym zależy na ‘wyrwaniu chwastów’. Roczna składka: 2000 zł od 1 agencji. Wynagrodzenie za namierzenie szemracza: 10 zł (szybki zarobek dla każdego studenta). A każdy kto namierzy 100 szemraczy dostanie iPoda jako dodatkową nagrodę:) Wszystko pod patronatem Wyborczej i np. Marketing & More, które co roku będą publikowały czarne listy agencji i firm szemrających. Co będą miały z tego agencje? Piękny ‘widget’ na stronie mówiący: “Należymy do Fundacji STOP Marketingowi Szemranemu” i docelowo dobry biznes – bo wiadomo, że praktyki nieetyczne klient będzie musiał zamienić na etyczne.

Drugi pomysł ma oczywiście jeszcze sporo wad (np. kwoty są do dopracowania:) i należy zastrzec, że tropieniem nie mogą się zajmować agencje bo będzie sporo czarnego PR:) . Ale w przeciwieństwie do kodeksu jest to droga, która daje szansę na wyedukowanie przeciętnych konsumentów. No bo wszystko sprowadza się do wrażliwości społecznej. Jeśli konsument nie będzie chciał czytać szemrania i nie będzie mu ufał, problem rozwiąże się sam…

Niestety, mimo, [...]]]> Tak. Doskwiera nam samotność bo Polscy PRowcy nie za bardzo garną się do blogowania (wciąż). Prawie 3 tygodnie temu rozpocząłem na Goldenline (grupa Public Relations w Praktyce) dyskusję o blogach polskich PRowców. Chciałem dowiedzieć się czy oprócz tych, których ma do zaoferowania Google, są jeszcze w Polsce jacyś ukrywający się bloggerzy piszący o PR.

Niestety, mimo, że grupa liczy ponad 5000 członków, z czego pewnie ze 4000 to PRowcy, odpowiedzi było tyle co cukru w Coca Coli…

Light.

Nędza. Padły linki do 5 blogów. Tylko 1 był blogiem eksperckim o PR. Zresztą bardzo rzadko aktualizowanym.

Sprawa jest o tyle dziwna, że kiedy na tej samej grupie zarzuci się temat: “telefon do Dody”, “kryzysowy PR” albo “różnice między marketingiem a PRem” to raptem pojawiają się setki ekspertów od PR i tysiące elaboratów (inna sprawa, że jakość wywodów jest odwrotnie proporcjonalna do ich ilości). W każdym razie, w takich momentach zastanawiam się, dlaczego nikt z tych ludzi nie prowadzi bloga. Przecież nie ma lepszego miejsca do wyrażania opinii i dzielenia się wiedzą! Pukam się w głowę, ale wciąż nie mogę dojść do konstruktywnych wniosków.

Awersja branży do blogosfery i nowych mediów jest tak samo zagadkowa co przygnębiająca.

Na pewno jest wielu ludzi, którzy chcieliby zarabiać na doradztwie w ePR. I na pewno jest wielu marketerów i PRowców, których można przekonać do blogów i social media. Tylko, że trudno ateiście nawrócić drugiego ateistę na wiarę w Boga.

Dlatego w tym miejscu warto wspomnieć słowa Mahatmy Ghandi:

“Be the change you want to see in the world”

P.S. Warto odnotować, że już wiemy jakie będą kryteria oceny w konkursie na Blog Firmowy Roku 2008. Najważniejsze to: “przełamywanie stereotypów komunikacji przez prowadzenie bloga (biorąc pod uwagę czym zajmuje się firma)”. Gdyby jury brałoby pod uwagę to czy przełamujemy stereotyp tego jak komunikują się ludzie i firmy w naszej branży wiktorię mielibyśmy w kieszeni:) A tak musimy jeszcze siedzieć jak na szpilkach przez parę dni.

Okazuje się, że jestem jednym z dziesięciu szczęśliwców, którzy dostąpili zaszczytu surfowania po serwisie i lżenia go bezgranicznie “do uszu” twórców.

Tak to jest z beta testowaniem. Z jednej strony jest blogger / użytkownik, któremu daje się poczuć, że jest [...]]]> Od kilku dni testuję nowy serwis społecznościowy, który nie wiem kiedy będzie dostępny dla wszystkich użytkowników sieci:)

Okazuje się, że jestem jednym z dziesięciu szczęśliwców, którzy dostąpili zaszczytu surfowania po serwisie i lżenia go bezgranicznie “do uszu” twórców.

Tak to jest z beta testowaniem. Z jednej strony jest blogger / użytkownik, któremu daje się poczuć, że jest wyjątkowy. Do tego dziękuje się mu za jak największą liczbę uwag krytycznych wobec naszego internetowego dziecka. (Chyba nie może być nic lepszego niż narzekać i w zapłacie dostawać prestiż).

A jakie korzyści odnosi z beta-testingu twórca start-upu? Poza feedbackiem od ludzi, którzy naprawdę znają się na internecie (przynajmniej tak sądzi twórca:), otrzymuje lojalność. W przypadku serwisu, który teraz testuję, jego twórcy mogą być pewni, że zaproszenie, roześlę wszystkim 100 znajomym z Gadu-Gadu. Do tego dochodzą koledzy i koleżanki z pracy. I jeszcze lista mailinogwa z poczty. Razem około 200 kontaktów. Z tego co najmniej 10 z tych osób zaprosi do nowego serwisu co najmniej 100 znajomych. Razem, w ciągu kilku godzin informacja o nowym serwisie dotrze do, ostrożnie szacując, 3000 osób. A to dopiero początek łańcuszka…

Wszystko dlatego, że jestem 1 z 10 testerów.

Co to ma wspólnego z PRem? Wyobraźcie sobie, że tak krąży w sieci informacja o waszej firmie (negatywna jeszcze szybciej…).

Już wkrótce więcej o nowym, tajemniczym serwisie społecznościowym, który wiadomo że będzie ale nie wiadomo kiedy, po co i dla kogo:) Jak się pewnie domyślacie będziemy jednym z pierwszych blogów, które o nim napiszą.

Bądźcie cierpliwi. Warto:)

No w każdym razie BL Ochman radzi w sprawie firmowego blogowania:)

Prawdę mówiąc oczy mi wyszły z orbit, kiedy wśród 10 powodów, [...]]]> BL Ochman, a za nią Piotr Fiećko radzi firmom kiedy mają wyrzucić do kosza projekt pt. blog firmowy. A raczej kiedy takiego projektu w ogóle nie zaczynać. A raczej co trzeba robić, żeby projekt wypalił.

No w każdym razie BL Ochman radzi w sprawie firmowego blogowania:)

Prawdę mówiąc oczy mi wyszły z orbit, kiedy wśród 10 powodów, dla których firma nie powinna blogować zobaczyłem, że tworzenie posta powinno trwać od 2 do 4 godzin. To chyba największa bzdura jaką czytałem o corporate bloggingu. Tym bardziej szokujące, że pojawiła się na blogu BL Ochman, która, parafrazując klasyka “wielkim ekspertem od social media jest”. Gdyby tyle trwało pisanie posta na BlogERS niektórzy nasi klienci byliby w niezłych tarapatach:)

Poza powyższą wskazówką / ostrzeżeniem, cała reszta wygląda całkiem rozsądnie. Najbardziej podoba mi się:

“A blog is not a quick fix – the results come in the long term, the same way they do with PR.”

I jeszcze jedno przemyślenie dot. tych 10 powodów (…). BL Ochman pisze w swoim poście, że ostatnio odradza swoim klientom tworzenie bloga korporacyjnego. Mam wrażenie, że nie tędy droga. Trzeba raczej wytłumaczyć ludziom ile dobrego dla ich firmy może zdziałać prawdziwa otwartość komunikacyjna. PRAWDZIWA, czyli nie taka, którą chwalą się na stronie www, ale taka, którą widać chodząc po korytarzach.

Na 99% nie będzie mnie na tej “ustawce” (swoją drogą nie wiem czy stawianie blogerów i [...]]]> Już wkrótce “branża” organizuje całkiem ciekawy evencik. 18 września odbędzie się spotkanie “Blogerzy kontra PRowcy”. Bohaterami dnia będą blogerzy Eirena, Maciej Budzich, Paweł Lipiec i moderator, który o ile mi wiadomo, blogerem nie jest (albo po prostu nieźle się ukrywa).

Na 99% nie będzie mnie na tej “ustawce” (swoją drogą nie wiem czy stawianie blogerów i PRowców po dwóch stronach frontu jeszcze przed rozpoczęciem dyskusji jest dobrym posunięciem). Wierzę jednak, że jakiś BlogERS się tam pojawi i zabierze głos.

Głównymi tematami spotkania będą Kodeks Blogerów i współpraca firm/instytucji z blogerami. Ja, szczerze, mówiąc mam już swoje zdanie na ten drugi temat. Nie ukrywam, że wyrobiłem je między innymi dzięki podstępowi, który zdemaskowała Eirena. Oto wniosek do którego doszedłem:

Poczuj na własnej skórze czym jest blogowanie. Tylko wtedy zrozumiesz jak rozmawiać z blogerami.

Ta opinia to pochodna słynnego “nie czyń drugiemu co Tobie niemiłe”. Stąd, moim zdaniem, można wiele mówić o bloger relations. Ale lepiej po prostu “dać nura” w blogosferę.

P.S. Nie dotykałem tematów manipulowania, podszywania się pod userów, przekupstwa itd. bo to jest po prostu kwestia zwykłej ludzkiej przyzwoitości.

P.S.2 Czy podczas tego spotkania doczekamy się oficjalnego launchu nowego bloga firmowego kolejnej agencji PR?:) Czas pokaże. Ale jak wyżej – wypadałoby poczuć na własnej skórze czym jest blogowanie przed rozpoczynaniem dyskusji o nim.

Ale do rzeczy. W artykule pt. “Koniec blogowej rewolucji w marketingu?” czytamy, że Forrester [...]]]> Redakcja Think-a-Head donosi, że zainteresowanie firm blogami mogło być tylko PRową bańką. Już podobno są na tym świecie ludzie, którzy wieszczą, że “moda” na corporate blogging się kończy. Jest to ciekawa teza. Zwłaszcza, że w np. Polsce tej mody nigdy nie było:)

Ale do rzeczy. W artykule pt. “Koniec blogowej rewolucji w marketingu?” czytamy, że Forrester przygotował raport “How to derive value from B2B blogging” w którym wytknął kilku sporym firmom z Fortune 500 błędy w prowadzeniu blogów korporacyjnych. Okazało się, że największe grzechy to:

• zła koncepcja bloga, która wyraża się w nieodpowiednim stylu,
• traktowanie bloga jako kolejnego kanału dystrybucji informacji prasowych,
• brak odpowiedniego języka,
• problem z osobami, które mają pisać bloga.

W ten sposób 56% przebadanych blogów firmowych ograniczała się do komentarzy na temat życia firmy pisanych w corporate talk członków zarządu.

No cóż – nie wszystkim blogi się udają. Ale jest chyba zbyt wcześnie aby mówić o końcu rewolucji. Te firmy, które badał Forrester zapłaciły cenę, którą płaci 99% pionierów w każdej branży na świecie. Jest to rachunek wystawiany przez życie za innowacyjność i odkrywanie nowych “lądów”.

Dzięki tym firmom wszyscy możemy się uczyć jak NIE blogować. Dlatego wielki RESPECT i powodzenia w kolejnych blogowych przedsięwzięciach.

Reklama to nie moja domena, więc szybka wolta i wracam do PR. Wracam [...]]]> Opublikowany ostatnimi dniami raport IAB na temat wydatków na reklamę internetową, uzmysłowił przekroczenie kolejnej bariery: marketerzy więcej wydali na www niż na radio. Czy kolejnym krokiem jest pokonanie telewizji ? Nie tak szybko zapewne, ale… Litle by litle jak mówi Leo Bennhakker.

Reklama to nie moja domena, więc szybka wolta i wracam do PR. Wracam i staję przed bliźniaczą konkluzją: czy właśnie nie dokonała się symboliczna rewolucja, a do obalenia dominacji klasycznych mediów już tylko krok?

Choć w mniemaniu wielu piarowców ich naturalnym, głównym i najważniejszym partnerem nadal pozostają klasyczne media, to nie można być obojętnym na cyklicznie pojawiające się wyniki badań. Badań, które np. pokazują, że przed decyzją o zakupie auta ponad 70% konsumentów informacji i porad szuka w Internecie. I to przede wszystkim na blogach i forach dyskusyjnych! Siła notki prasowej, traci swój blask. Dyskusja, aktywna, żywa komunikacja to przyszłość PR. e-PR.