A przy okazji zapowiadamy, iż przez cały przyszły rok nasza sekcja Research & Development będzie specjalnie dla Was publikować najświeższe analizy ze świata dotyczące trendów
w komunikacji.

Jak wynika z naszego najnowszego badania, prawie połowa z nas uważa, że technologie cyfrowe zmienią życie na lepsze, jednak 4 osoby na 10 twierdzą, że jest jeszcze za wcześnie aby odpowiedzieć na to pytanie. Kto więc jest optymistą i wierzy w pozytywny wpływ technologii? Okazało się, że najbardziej entuzjastycznie nastawieni są mężczyźni (51,5%) oraz osoby w wieku 31-45 (56%).

Co nas martwi, co nas zasmuca? Naszymi największymi zmartwieniami, ściśle powiązanymi
z technologią i social media jest zanik bezpośrednich kontaktów międzyludzkich (83%), a także kradzież tożsamości cyfrowej (78%). Warto zauważyć, że w USA, gdzie rynek technologii cyfrowych jest zdecydowanie bardziej rozwinięty, lęki o to, że kontakty interpersonalne ucierpią poprzez częste używanie social media, są zdecydowanie mniejsze (63%).

Co ciekawe, większa liczba respondentów w USA niż w Polsce twierdzi, że technologia okrada nas z prywatności – w Polsce uważa tak mniej niż połowa z nas (46%) , a w USA aż 63%. Podobnie, 69% w Polsce, a ¾ ankietowanych w USA twierdzi, że młodzi ludzi nie posiadają potrzeby ochrony prywatności i przesadnie dzielą się swoim życiem w sieci.

Z drugiej strony, Polacy wymieniają szereg zalet nowoczesnych technologii oraz obecności
w social media. 62% ankietowanych twierdzi, że obecność w sieci umożliwia im kontakt
i poczucie bliskości z rodziną i przyjaciółmi, którzy mieszkają daleko. Ponadto, uważamy że aktywność online daje możliwość nieskrępowanego wyrażania siebie oraz swojej opinii, a także dostęp do najświeższych informacji.

Widzimy więc ogromny potencjał w mediach społecznościowych, lecz podchodzimy do nich
z pewną rezerwą. 61% mężczyzn deklaruje, że częściej będą korzystać z social media, aby ułatwić sobie życie, natomiast 43% kobiet, intensywniej będzie ich używać, aby dzielić się informacjami o ważnych wydarzeniach.

Powinniśmy być większymi optymistami czy pesymistami? Czy ufać nowym technologiom
i czerpać z doświadczenia bardziej doświadczonych rynków? Co się stanie z kontaktami
w cztery oczy, jeśli skupimy się na podążaniu za trendami? Kto ma rację, Polacy czy Amerykanie? Na te pytania nie ma jednoznacznych odpowiedzi, wszystko zależy od nas samych.

A wy, jak myślicie?

Bo Rak’n’Roll to więcej niż fundacja, a S.T.A.M.P.S. to więcej niż zwykły„odmierzacz czasu” i podobnie jak fundacja łamie stereotypowe i schematyczne myślenie. Rak’n’Roll przełamuje myślenie o chorobie nowotworowej – S.T.A.M.P.S przełamuje tradycyjny sposób myślenia o zegarku. S.T.A.M.P.S.y to młodość, różnorodność, wielokolorowość, dlatego też idealnie wpisują się w raknrollową subkulturę, która utożsamia wszystko to, co kojarzy się z pozytywną energią, szaloną, czasem zwariowaną postawą do życia i walkę z rakiem którą wygrywa się głośno, kolorowo i radośnie.

A do tego to po prostu bardzo fajne znaczki, które można kolekcjonować, kolekcjonować, kolekcjonować tylko do granic możliwości własnej wyobraźni i granic wytrzymałości swojego portfela.

S.T.A.M.P.S.y, które można kupić tu to kolejny projekt, który realizujemy w ramach współpracy z fundacją Rak’n’Roll. Specjalna, limitowana seria jest dostępna od połowy lutego we wszystkich sklepach S.T.A.M.P.S. W najnowszej kolekcji znajdują się 4 raknrollowe propozycję dla „kolekcjonerów” tych kultowych gadżetów zaprojektowane przez znaną rysowniczkę Endo.

To bardzo przydatny materiał, pokazujący jak marki i firmy powinny rozmawiać ze swoimi konsumentami. Bo czy tego chcemy, czy nie komunikacja 360º to za mało. Dzisiaj przyszedł czas działań na zasadzie 365º… czyli zaangażowania non stop, permanentnego puszczania do konsumentów oka i reagowania na to czym obecnie żyją, o czym dyskutują, co ich bawi, a co wkurza.

Kampanie godne uwagi to nie jednorazowe akcje, ale długofalowe, często wciąż trwające projekty, takie jak kampania Go Forth marki Levi’s, Emissions Equality marki Volvo czy akcja Let’s colour marki Dulux (realizowana przez Euro RSCG Worldwide, o której jakiś czas temu na naszym blogu pisała Magda Majek)

Autorzy „The Most Contagious 2010″ zwracają uwagę na mnóstwo ciekawych social mediowych ruchów społecznych (It Gets Better Project), kampanii real – time ( idealny mężczyzna Old Spice), historii opowiadanych przez marki ( Easy to Assemble/IKEA), fenomenu Facebooka, gier w social media, aplikacji geolokalizacyjnych  i innych trendów, które (nawet jeśli brzmi to bardzo patetycznie) zmieniły nasze życie:)

Moim osobistym numerem 1 minionego roku i raportu „The Most Contagious 2010″ są kampanie viralowe:)

Docenili je i tak wielcy gracze jak Nike …

Ale również Ci, o których wszyscy zdążyli już dawno zapomnieć:)

Cały raport możecie ściągnąć tu. Do czego gorąco Was zachęcam.

To kolejny ciekawy wniosek z lektury Buzzmarketing: Get People to Talk About Your Stuff, która to książka już po raz drugi inspiruje mnie do napisania posta.

Targetowanie często sprawia problemy. Ile razy mieliście genialny pomysł na kampanię, który zabiliście bo nie pasował jak ulał do grupy docelowej? Albo jeszcze gorzej: ile razy zdarzyło się wam że mieliście genialny pomysł, który waszym zdaniem pasował do grupy docelowej, ale zdaniem klienta ‘nie za bardzo’? Ten drugi przypadek jest chyba bardziej bolesny… Z wielu względów – nie tylko finansowych:-)

Dawniej myślałem, że jedyne co można zrobić w takich sytuacjach to wrzucić nasze genialne pomysły do prywatnego „idea boxu”, który już po kilku tygodniach wyglądał mniej więcej tak:

Teraz trochę szerzej otworzyły mi się oczy. Zastanów się! Jeśli kampania, którą wymyśliłeś ma w sobie „to coś” o czym będą mówić ludzie przy piwie, w pracy i w domu przy rodzinnym obiedzie, to może lepiej nie wyrzucać pomysłu do boxa? Może lepiej uargumentować szefowi / klientowi, że nasza kampania wpłynie na ludzi, którzy potem wpłyną na swoich znajomych. Na przyjaciół, matki, ojców, dzieci i wnuki.

Ktoś spyta: „No i co z tego? To córka ma kupić moje masło a nie jej ojciec”. Ano to, że od wielu lat, niezmiennie wszyscy twierdzimy w badaniach, że najbardziej wiarygodnym źródłem informacji o produktach i usługach są dla nas znajomi. W tej materii akurat instytuty badawcze są zgodne: wg. ostatniego raportu Forrester Research 77% Amerykanów ufa rekomendacjom e-mail od znajomych. Wskaźnik ten jest jeszcze wyższy w przypadku raportu „Trust in Advertising” Nielsena i wynosi 78% (badanie przeprowadzono na internautach z 47 krajów z całego świata – brano pod uwagę wszystkie formy rekomendacji).

A więc targetujmy bardzo dokładnie… ale wtedy gdy naprawdę nie mamy nic genialnego do powiedzenia:) Jeśli jednak mamy super pomysł, na super kampanię, która w sobie ma potencjał ‘buzzowy’, ale nie trafia wprost do grupy docelowej… to idźmy z tą kampanią do ‘osób towarzyszących’! Nie rezygnujmy z genialnego pomysłu tylko dlatego, że nasz klient nie jest jego odbiorcą. Bo może jest nim syn tego klienta, który ochoczo mu o naszej marce opowie… jeśli odpowiednio go do tego zmotywujemy:-)

 PS. na wczorajszym Xmas party BLOGERS został wybrany inicjatywą roku EURO RSCG – gratulacje dla wszystkich blogujacych, w szczególnosci Maćka (btw wybranego Pracownikiem Roku Euro RSCG Sensors) i Staszka. A oto statuetka dla inicjatywy roku 2008:

Tym bardziej cieszy się moje serce, że o tej prostej formie promocji pomyśleli moi ziomale z Rzeszowa Cieszę się tym bardziej i tym szczerzej, że trudna i drażliwa sztuka promocji tego miasta, gdzie wszyscy chodzą na pole, jedzą sztangle i chodzą po domu w pantoflach, w ostatnich czasach wychodziła raczej kiepsko. No ale jak miała iść dobrze skoro jednym z rozważanych na poważnie pomysłów miała być promocja miasta poprzez znane postacie z dobranocek…

Nowy pomysł radnych narodził się tak samo abstrakcyjnie jak pomysł z dobranocką, tutaj jednak może się okazać, że w tym szaleństwie jest jednak jakaś metoda (jaka?).

Ta metoda to właśnie stara, dobra piosenka, a dokładniej rzeszowski zespół Pectus, który wygrał w tym roku festiwal w Sopocie. Zespół ma promować miasto podczas koncertów w całej Polsce, w zamian za co miasto dofinansuje trasę koncertową zespołu. Miasto zapłaci za to prawie 50 tys. z budżetu. Niewiele jak na zasięg i niekonwencjonalną formę. Dopełnieniem ma być jeszcze wspólna kampania outdoorowa w największych miastach w Polsce.

To jednak nie wszystko. Miasto poszło za ciosem i postanowiło wyjść z promocją miasta poza granice naszego kraju, wykorzystując do tego … także piosenkę, a ściślej teledysk. Za bagatelne 40 tys. złotych Rzeszów został głównym bohaterem teledysku znanego (choć tylko w dyskotekach) piosenkarza Danzela.

Jak? Cały teledysk został nakręcony w centrum miasta, z prawdziwą rodowitą Rzeszowianką (zupełnie nie rozumiem dlaczego nie wybrali mnie, też jestem rodowita ), a na początku pojawia się nawet herb miasta z napisem „Rzeszów wita”. I choć sami zainteresowani (mieszkańcy miasta) nie są zachwyceni efektem teledysku, bo pada, po brzydka rzeszowianka, bo za krótko napis Rzeszów się pojawia, a za długo reklama grand hotelu… to trzeba przyznać, że sam teledysk nakręcony jest w fajnym, dynamicznym klimacie i przynajmniej pokazuje miasto z innej perspektywy.

Więc choć teledysk może się nie podobać, muzyka może wydawać się za mało ambitna, a rodowita rzeszowianka za mało rodowita, to trzeba przyznać że pomysł świeży i może się okazać całkiem przełomowy dla skostniałego wizerunku miasta. Czy na tyle skuteczny, żeby przebić skojarzenie ze słynnym pomnikiem o niecenzuralnym kształcie? To się okaże.

P.S. Oto pomnik, o oficjalnej nazwie Pomnik Czynu Rewolucyjnego, która zupełnie nie oddaje charakteru tego monumentu