A przy okazji zapowiadamy, iż przez cały przyszły rok nasza sekcja Research & Development będzie specjalnie dla Was publikować najświeższe analizy ze świata dotyczące trendów
w komunikacji.

Jak wynika z naszego najnowszego badania, prawie połowa z nas uważa, że technologie cyfrowe zmienią życie na lepsze, jednak 4 osoby na 10 twierdzą, że jest jeszcze za wcześnie aby odpowiedzieć na to pytanie. Kto więc jest optymistą i wierzy w pozytywny wpływ technologii? Okazało się, że najbardziej entuzjastycznie nastawieni są mężczyźni (51,5%) oraz osoby w wieku 31-45 (56%).

Co nas martwi, co nas zasmuca? Naszymi największymi zmartwieniami, ściśle powiązanymi
z technologią i social media jest zanik bezpośrednich kontaktów międzyludzkich (83%), a także kradzież tożsamości cyfrowej (78%). Warto zauważyć, że w USA, gdzie rynek technologii cyfrowych jest zdecydowanie bardziej rozwinięty, lęki o to, że kontakty interpersonalne ucierpią poprzez częste używanie social media, są zdecydowanie mniejsze (63%).

Co ciekawe, większa liczba respondentów w USA niż w Polsce twierdzi, że technologia okrada nas z prywatności – w Polsce uważa tak mniej niż połowa z nas (46%) , a w USA aż 63%. Podobnie, 69% w Polsce, a ¾ ankietowanych w USA twierdzi, że młodzi ludzi nie posiadają potrzeby ochrony prywatności i przesadnie dzielą się swoim życiem w sieci.

Z drugiej strony, Polacy wymieniają szereg zalet nowoczesnych technologii oraz obecności
w social media. 62% ankietowanych twierdzi, że obecność w sieci umożliwia im kontakt
i poczucie bliskości z rodziną i przyjaciółmi, którzy mieszkają daleko. Ponadto, uważamy że aktywność online daje możliwość nieskrępowanego wyrażania siebie oraz swojej opinii, a także dostęp do najświeższych informacji.

Widzimy więc ogromny potencjał w mediach społecznościowych, lecz podchodzimy do nich
z pewną rezerwą. 61% mężczyzn deklaruje, że częściej będą korzystać z social media, aby ułatwić sobie życie, natomiast 43% kobiet, intensywniej będzie ich używać, aby dzielić się informacjami o ważnych wydarzeniach.

Powinniśmy być większymi optymistami czy pesymistami? Czy ufać nowym technologiom
i czerpać z doświadczenia bardziej doświadczonych rynków? Co się stanie z kontaktami
w cztery oczy, jeśli skupimy się na podążaniu za trendami? Kto ma rację, Polacy czy Amerykanie? Na te pytania nie ma jednoznacznych odpowiedzi, wszystko zależy od nas samych.

A wy, jak myślicie?

To bardzo przydatny materiał, pokazujący jak marki i firmy powinny rozmawiać ze swoimi konsumentami. Bo czy tego chcemy, czy nie komunikacja 360º to za mało. Dzisiaj przyszedł czas działań na zasadzie 365º… czyli zaangażowania non stop, permanentnego puszczania do konsumentów oka i reagowania na to czym obecnie żyją, o czym dyskutują, co ich bawi, a co wkurza.

Kampanie godne uwagi to nie jednorazowe akcje, ale długofalowe, często wciąż trwające projekty, takie jak kampania Go Forth marki Levi’s, Emissions Equality marki Volvo czy akcja Let’s colour marki Dulux (realizowana przez Euro RSCG Worldwide, o której jakiś czas temu na naszym blogu pisała Magda Majek)

Autorzy „The Most Contagious 2010″ zwracają uwagę na mnóstwo ciekawych social mediowych ruchów społecznych (It Gets Better Project), kampanii real – time ( idealny mężczyzna Old Spice), historii opowiadanych przez marki ( Easy to Assemble/IKEA), fenomenu Facebooka, gier w social media, aplikacji geolokalizacyjnych  i innych trendów, które (nawet jeśli brzmi to bardzo patetycznie) zmieniły nasze życie:)

Moim osobistym numerem 1 minionego roku i raportu „The Most Contagious 2010″ są kampanie viralowe:)

Docenili je i tak wielcy gracze jak Nike …

Ale również Ci, o których wszyscy zdążyli już dawno zapomnieć:)

Cały raport możecie ściągnąć tu. Do czego gorąco Was zachęcam.

To prawdopodobnie pierwszy przypadek wykorzystania mikrobloga w relacjonowaniu on-line spotkania w historii investor relations w Polsce (jeśli ktoś już blipował lub twittował w branży – bardzo proszę o sygnał).

Spotkanie jutro, 25 marca, rozpocznie się o 17:15 i będzie poświęcone dwóm tematom:

1. Artur Kulesza z Banku Millennium przedstawi temat Konferencje inwestorskie.
2. Anna Kolendo z POL-AQUA przedstawi wyniki autorskich badań na temat efektywności debiutów giełdowych i stóp zwrotu z inwestycji w papiery wartościowe sprzedawane w ofertach publicznych w latach 2003-2008.

Wszyscy chętni mogą śledzić relację na moim blipie: http://piotrbiernacki.blip.pl/

A ci jeszcze bardziej zaangażowani mogą zadawać pytania – poprzez wiadomość prywatną do mnie na blipie; pytania będę przekazywać prowadzącym spotkanie, odpowiedzi – wiadomo gdzie

Zapraszam i pozdrawiam,

Piotr Biernacki

Chciałabym napisać, że trudno dyskutować o etyce działań skrajnie nieetycznych, niezależnie, czy ich autorami są PRowcy, czy jakikolwiek inny konsument; że branżowe kodeksy etyczne i opinie rad etyki powinny regulować sytuacje wątpliwe, nie oczywiste. Być może jednak, potrzebujemy drogowskazów tak prostych jak dekalog, zatem jeden głos branży w tej sprawie jest potrzebny.

Niestety, mimo, że grupa liczy ponad 5000 członków, z czego pewnie ze 4000 to PRowcy, odpowiedzi było tyle co cukru w Coca Coli…

Light.

Nędza. Padły linki do 5 blogów. Tylko 1 był blogiem eksperckim o PR. Zresztą bardzo rzadko aktualizowanym.

Sprawa jest o tyle dziwna, że kiedy na tej samej grupie zarzuci się temat: „telefon do Dody”, „kryzysowy PR” albo „różnice między marketingiem a PRem” to raptem pojawiają się setki ekspertów od PR i tysiące elaboratów (inna sprawa, że jakość wywodów jest odwrotnie proporcjonalna do ich ilości). W każdym razie, w takich momentach zastanawiam się, dlaczego nikt z tych ludzi nie prowadzi bloga. Przecież nie ma lepszego miejsca do wyrażania opinii i dzielenia się wiedzą! Pukam się w głowę, ale wciąż nie mogę dojść do konstruktywnych wniosków.

Awersja branży do blogosfery i nowych mediów jest tak samo zagadkowa co przygnębiająca.

Na pewno jest wielu ludzi, którzy chcieliby zarabiać na doradztwie w ePR. I na pewno jest wielu marketerów i PRowców, których można przekonać do blogów i social media. Tylko, że trudno ateiście nawrócić drugiego ateistę na wiarę w Boga.

Dlatego w tym miejscu warto wspomnieć słowa Mahatmy Ghandi:

„Be the change you want to see in the world”

P.S. Warto odnotować, że już wiemy jakie będą kryteria oceny w konkursie na Blog Firmowy Roku 2008. Najważniejsze to: „przełamywanie stereotypów komunikacji przez prowadzenie bloga (biorąc pod uwagę czym zajmuje się firma)”. Gdyby jury brałoby pod uwagę to czy przełamujemy stereotyp tego jak komunikują się ludzie i firmy w naszej branży wiktorię mielibyśmy w kieszeni:) A tak musimy jeszcze siedzieć jak na szpilkach przez parę dni.

Przeciwnicy wykorzystywania nowych mediów w komunikacji mają w każdej konfrontacji z internetowymi freakami cały arsenał argumentów dlaczego nie powinno się inwestować w komunikację na blogach, forach internetowych, wiki’s w marketing wirusowy itp.

Z wielką satysfakcją zawiadamiam wszystkich opornych, że argumenty im się powoli kończą:) Dziś obalamy mit pt: „bo w internecie nie siedzi nasza grupa docelowa”. Akcja wirusowa The Great Shlep, nawołująca żydowską diasporę (z Florydy:)) do głosowania na Baracka Obamę w wyborach prezydenckich w USA pokazuje jak trzeba myśleć o PR w internecie.

Mamy sobie filmik wirusowy, który wypuszczamy do sieci. Wiemy na 100%, że „babcia” która jest naszą grupą docelową, nie obejrzy tego filmiku. Ale wiemy też, że obejrzy go wnuczek, albo synek… Budujemy tak wyrazisty przekaz aby być pewnym, że przy niedzielnym obiedzie u babci wnuczek zapyta: „Babciu, a wiesz już na kogo głosować w wyborach?”.

W ten banalny sposób narzędziami i językiem ludzi młodych trafiamy do ich rodziców i dziadków. I jak teraz wygląda argument pt: „tam nie ma naszej grupy docelowej”? Wystarczy mały „podstęp”.

Po tym przydługim wstępie zapraszam do obejrzenia naprawdę genialnego politycznego virala:

The Great Schlep from The Great Schlep on Vimeo.

Więcej o całej akcji na wirale.pl

P.S. Przypominam tylko, również za wirale.pl, że amerykanie nie są tutaj innowatorami. Po prostu zaadoptowali akcję zabierz babci dowód