W takiej sytuacji warto pomóc odbiorcom prezentując wielkość rynku i udziały w nim w postaci wykresu. Z danych, które prezentujemy, najważniejsze są proporcje poszczególnych regionów, zwłaszcza jeśli w komentarzu wskazujemy, w których kierunkach eksportujemy nasz produkt. Globalna wartość rynku daje jednocześnie pojęcie o naszym potencjalnym rozwoju, a wnikliwym czytelnikom pozwoli obliczyć wartość rynku poszczególnych regionów.

Pozdrawiam,

Piotr Biernacki

1. Zapisuję sobie cel prezentacji
Ok, cel jest jasny: sprzedać. Każda prezentacja ma coś sprzedawać. Staram się doprecyzować co (nowy produkt? akcje spółki? strategię rozwoju? plan restrukturyzacji?) i komu (inwestorom? pracownikom? klientom? społeczności lokalnej?).

2. Czytam wszystko co mogę na temat, o którym ma być prezentacja
Nie robię notatek – to mnie rozprasza; zresztą na tym etapie nie są ważne dla mnie konkretne fakty i liczby, tylko zrozumienie całości zjawiska/przedmiotu/tematu. Nie czytam do momentu, gdy zrozumiem, tylko do chwili, gdy mam poczucie, że przestaję rozumieć. Wtedy jestem dopiero gotowy do trzeciego etapu.

3. Rozmawiam z osobą, która rozumie.
Zwykle jest to mój klient. Czasami menedżer produktu, prawnik, dyrektor finansowy. Proszę tę osobę o to, by opowiedziała mi prostymi słowami o zjawisku/przedmiocie/temacie. Słuchając zadaję dużo pytań – bardzo szczegółowych i konkretnych dzięki temu, czego dowiedziałem się czytając. Często zadaję też banalne, „dziecinne” pytania, które (jak pisze Jan Schultink) pozwalają na uchwycenie świeżego spojrzenia z zewnątrz.

4. Piszę historię, którą chcę opowiedzieć.
Na czystej kartce papieru (jednej – opowieść ma być krótka, w kilku zdaniach), na tablicy, gdziekolwiek. Czytam na głos. Poprawiam. Czytam. Poprawiam. Aż do momentu, gdy czuję, że chcę tę historię komuś opowiedzieć, gdy wierzę, że jest przekonująca. Wtedy opowiadam ją osobie, która nie miała styczności z tym zjawiskiem/przedmiotem/tematem. Jeśli opowieść „nie chwyta”, to poprawiam ją do skutku. Jeśli „chwyta”, to…

5. Szkicuję slajdy, uruchamiam Keynote’a lub PowerPoint’a i zaczynam je tworzyć.

Większość czasu poświęcona na ten pierwszy etap prac nad prezentacją wymaga spokoju, skupienia i bycia samemu. Interakcje z innymi są ważne, ale staram się od nich nie zaczynać, bo będą one owocne tylko wtedy, gdy będę do nich przygotowany.

Pozdrawiam,

Piotr Biernacki

Wczoraj weszło w życie Zarządzenie Prezesa Rady Ministrów wprowadzające nowy statut Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego. Zlikwidowane zostały piony, a poszczególne departamenty będą podlegały bezpośrednio przewodniczącemu komisji i jego dwóm zastępcom. Opiekę nad wszystkimi departamentami odpowiedzialnymi za nadzór nad rynkiem kapitałowym będzie sprawował bezpośrednio Andrzej Jakubiak, przewodniczący KNF.

To rozwiązanie ma doprowadzić do lepszego nadzoru nie tylko nad firmami inwestycyjnymi i towarzystwami funduszy inwestycyjnych, ale też nad spółkami publicznymi. Wydaje się, że to dobre rozwiązanie. Twórcy polskiego rynku kapitałowego ponad 20 lat temu zdecydowali się postawić na jakość, a nie ilość. Stopniowy rozwój naszej giełdy w ramach dość sztywnych rozwiązań prawnych i przy aktywnym nadzorze nad obowiązkami informacyjnymi doprowadził do sytuacji, w której GPW jest postrzegana jako solidny rynek także przez inwestorów zagranicznych. Liczba nieprawidłowości i skandali na naszym młodym rynku nie jest większa niż na rozwiniętych, dojrzałych rynkach kapitałowych.

Z początkiem nowego roku życzę wszystkim polskim inwestorom, żeby śladem Andrzeja Jakubiaka poszedł też Ludwik Sobolewski, prezes GPW, ma on przecież analogiczną rolę w stosunku do swojego „dziecka” – alternatywnego systemu obrotu NewConnect. NC został stworzony dla mniejszych i młodszych spółek, a w trosce o obniżenie kosztów pozyskania kapitału obniżono na nim poziom obowiązków informacyjnych oraz stosowano bardzo liberalny nadzór nad ich wykonywaniem.

Dziś NewConnect jest sukcesem ilościowym, ale na pewno nie jakościowym. Spośród ponad 350 spółek notowanych dziś na NC większość to podmioty rozsądnie prowadzące działalność gospodarczą i przynoszące zysk akcjonariuszom. Jednak trudno powiedzieć, by większość z nich prowadziła w modelowy sposób relacje inwestorskie i komunikowała się z rynkiem. Przy tworzeniu rynku i zorganizowanego wokół niego systemu doradców zabrakło moim zdaniem odpowiedniej edukacji uczestników (zwłaszcza spółek, które ubiegają się o dopuszczenie do notowań) oraz ścisłego nadzoru, który nie dopuściłby do takich sytuacji, jak ze spółkami Perfect Line, Infinity, czy ostatnio Avtech.

Wierzę, że ostatnie decyzje GPW, takie jak wprowadzenie certyfikatów dla doradców oraz wykluczenie z obrotu Avtech oraz odebranie statusu autoryzowanemu doradcy tej spółki, to sygnał, że zarząd giełdy  zaczął doceniać swoją rolę nadzorcy. Dokładniejsze dbanie o przestrzeganie obowiązków informacyjnych spowoduje może trochę wolniejszy, ale o wiele mocniejszy jakościowo wzrost rynku NewConnect.

Pozdrawiam,

Piotr Biernacki

I tak i nie – zależy od motywów i sposobu postępowania. Jeśli jedyną przyczyną wydania takiego uspokajającego komunikatu są obawy zarządu lub głównego akcjonariusza spowodowane spadkiem kursu i chęć wpłynięcia na jego wysokość to tego typu działanie niebezpiecznie zbliża się do pojęcia manipulacji kursem. Ważne, żeby oświadczenie miało podstawę w rzeczywistej sytuacji spółki, a nie w zamierzeniach i planach zarządu.

Czasem przyczyną oświadczenia są liczne pytania akcjonariuszy, zwłaszcza indywidualnych, którzy po prostu niepokoją się spadkiem kursu i zaczynają szukać jego przyczyn w podstawach fundamentalnych, a nie w samej grze popytu i podaży na giełdzie. W takim przypadku wierzę, że racjonalny komunikat zbierający w jednym miejscu wszystkie ostatnie fakty potwierdzające stabilną sytuację biznesową spółki jest uzasadniony.

Rozważając, czy warto wydać takie oświadczenie, warto też zastanowić się, w jaki sposób możemy pomóc inwestorom racjonalnie oceniać wartość spółki. Może potrzebują oni od nas regularnych informacji o sytuacji na rynku, na którym działamy? Może powinniśmy lepiej tłumaczyć wpływ na finanse spółki takich czynników jak zmiany w konsumpcji krajowej lub kursy walutowe? Tłumacząc inwestorom jak działa spółka – bo przecież każda działa inaczej – dajemy im narzędzie, którego sami w przyszłości będą mogli użyć, gdy zechcą sprawdzić w jakiej sytuacji jest spółka.

Pozdrawiam,

Piotr Biernacki

FTSE, organizacja zajmująca się kalkulowaniem indeksów dla giełd z ponad 80 krajów świata, zdecydowała wczoraj o przeniesieniu Polski z grupy krajów rozwijających się na listę obserwacyjną przed awansem do grupy krajów rozwiniętych.

Po 20 latach od powstania Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie nasz rynek ma bliską perspektywę znaleźć się w tej samej grupie, co giełdy w Londynie, Nowym Jorku, Frankfurcie czy Paryżu. Taki awans może zdziałać dla opinii inwestorów o Polsce więcej niż liczne wypowiedzi polityków przekonujących o tym, że powinniśmy być traktowani na równo z rynkami Europy Zachodniej.

Dobrze, żeby teraz wreszcie zarząd GPW wreszcie rozwiązał problem, z którym boryka się wielu inwestorów indywidualnych i który jednocześnie trzyma naszą giełdę poza perspektywą obserwacyjną wielu inwestorów zagranicznych. Dwa najpopularniejsze na świecie serwisy dostarczające inwestorom indywidualnym danych o aktualnych kursach akcji, Yahoo Finance iGoogle Finance nie podają informacji o spółkach notowanych na GPW. Dołączenie do nich notowań polskich spółek to prosta operacja techniczna, wymaga ona tylko odpowiedniego działania ze strony samej GPW.

Wierzę, że wczorajsza decyzja FTSE będzie impulsem dla zarządu GPW, żeby zadbać także o ten element promocji polskiego rynku kapitałowego za granicą.

Pozdrawiam,

Piotr Biernacki