A dzis, na kilkadziesiat godzin przed powrotem do Warszawy, jestem z powrotem w Delhi, miescie, ktore zawsze staralam sie omiac, tym razem oswojonym i przyjaznym. Miescie, w ktorym szczegolnie teraz podczas rozpoczetych wlasnie wyborow parlamentarnych czuje sie wyjatkowa atmosfere zaangazowania kazdego niemal napotkanego czlowieka w sprawy “jego Indii”. I pomyslalam, ze warto powiedziec Wam cos na temat tego  najwazniejszego wydarzenia tego roku nie tylko w Indiach, ale i calej tej czesci Azji.
Zaczepiamy wiele osob, od rykszarzy poczynajac, poprzez pracownikow hoteli, kelnerow, panie sprzedajace na targu warzywa, a na wyksztalconej klasie sredniej konczac. Zaczepiamy i pytamy o wybory, o to czy glosuja i na kogo, jakich oczekuja zmian. I ku mojemu zaskoczeniu kazda ze spotkanych osob ma na ten temat wiele do powiedzenia. Kazdy jest zaangazowany, idzie glosowac, wie na kogo i dlaczego. Kazdy chce uczestnic w tym wielkim wydarzeniu. W Indiach mieszka onad miliard osob. 1/3 spoleczenstwa to osoby przed 35 rokiem zycia. W wyborach mierzy sie ze soba kilkadziesiat partii – krajowych oraz lokalnych. Wszystkie telewizje poswiecaja wiekszosc czasu antenowego na programy publicystyczne i newsowe pozwalajace dowiedziec sie bardzo duzo o kandydatach, ich pogladach i obietnicach. Dziesiatki komentatorow bierze udzial w dyskusji, kazda gazeta codziennie poswieca sprawie wiekszosc swoich kolumn. Najwiecej emocji i nadziei budzi chyba nadal rodzina Ghandi – Nehru, czyli synowe i wnukowie zamordowanej ponad 20 lat temu premier Indiry Ghandii. Jej rodzina, wiekszosciowo zaangazowana w polityke nie schodzi wlasciwie z pierwszych stron gazet czy wiadomosci telewizyjnych. I chyba wyjatkowo mocno zywa jest wlasnie teraz w Indiach tesknota za czasami wielkich osobowosci politycznych, do ktorych Indira Gandhi z pewnoscia nalezala i za ich umiejetnoscia zdobycia serc zwyklych ludzi. Wybory, rozpoczete wczoraj w kilku stanach potrwaja jeszcze kilka tygodni, obejmujac glosowaniem kolejne regiony kraju.

Ide zatem kupic gazete i sprawdzic, o czym beda dyskutowac Hindusi dzis.
Pozdrawiam serdecznie z upalnego Delhi.
Ania

Tym bardziej cieszy się moje serce, że o tej prostej formie promocji pomyśleli moi ziomale z Rzeszowa Cieszę się tym bardziej i tym szczerzej, że trudna i drażliwa sztuka promocji tego miasta, gdzie wszyscy chodzą na pole, jedzą sztangle i chodzą po domu w pantoflach, w ostatnich czasach wychodziła raczej kiepsko. No ale jak miała iść dobrze skoro jednym z rozważanych na poważnie pomysłów miała być promocja miasta poprzez znane postacie z dobranocek…

Nowy pomysł radnych narodził się tak samo abstrakcyjnie jak pomysł z dobranocką, tutaj jednak może się okazać, że w tym szaleństwie jest jednak jakaś metoda (jaka?).

Ta metoda to właśnie stara, dobra piosenka, a dokładniej rzeszowski zespół Pectus, który wygrał w tym roku festiwal w Sopocie. Zespół ma promować miasto podczas koncertów w całej Polsce, w zamian za co miasto dofinansuje trasę koncertową zespołu. Miasto zapłaci za to prawie 50 tys. z budżetu. Niewiele jak na zasięg i niekonwencjonalną formę. Dopełnieniem ma być jeszcze wspólna kampania outdoorowa w największych miastach w Polsce.

To jednak nie wszystko. Miasto poszło za ciosem i postanowiło wyjść z promocją miasta poza granice naszego kraju, wykorzystując do tego … także piosenkę, a ściślej teledysk. Za bagatelne 40 tys. złotych Rzeszów został głównym bohaterem teledysku znanego (choć tylko w dyskotekach) piosenkarza Danzela.

Jak? Cały teledysk został nakręcony w centrum miasta, z prawdziwą rodowitą Rzeszowianką (zupełnie nie rozumiem dlaczego nie wybrali mnie, też jestem rodowita ), a na początku pojawia się nawet herb miasta z napisem „Rzeszów wita”. I choć sami zainteresowani (mieszkańcy miasta) nie są zachwyceni efektem teledysku, bo pada, po brzydka rzeszowianka, bo za krótko napis Rzeszów się pojawia, a za długo reklama grand hotelu… to trzeba przyznać, że sam teledysk nakręcony jest w fajnym, dynamicznym klimacie i przynajmniej pokazuje miasto z innej perspektywy.

Więc choć teledysk może się nie podobać, muzyka może wydawać się za mało ambitna, a rodowita rzeszowianka za mało rodowita, to trzeba przyznać że pomysł świeży i może się okazać całkiem przełomowy dla skostniałego wizerunku miasta. Czy na tyle skuteczny, żeby przebić skojarzenie ze słynnym pomnikiem o niecenzuralnym kształcie? To się okaże.

P.S. Oto pomnik, o oficjalnej nazwie Pomnik Czynu Rewolucyjnego, która zupełnie nie oddaje charakteru tego monumentu

Jest światełko…

….pod warunkiem, że PO dopnie swego i sejm przegłosuje ustawę przewidującą przekształcenie szpitali w spółki kapitałowe. Jak zapowiada Marszałek Sejmu Bronisław Komorowski – dziś planowane jest 188 głosowań w sprawie projektów ustaw zdrowotnych autorstwa PO w tym nad ustawą przewidującą przekształcenie szpitali w spółki kapitałowe i przekazanie ich majątku samorządom.

Niestety nie będzie tak łatwo. Przy obecnym, agonalnym stanie państwowej służby zdrowia upiera się szef sejmowej komisji zdrowia Bolesław Piecha wraz z całym PiS, a wtóruje im Prezydent Lech Kaczyński (popierany przez Zbigniewa Religę), który chce, by w sprawie kierunku reformy służby zdrowia wypowiedzieli się Polacy i aby w referendum odpowiedzieli na pytanie, czy wyrażają zgodę “na komercjalizację placówek służby zdrowia, która umożliwi prywatyzację szpitali”.

Ponieważ do tej pory nigdy nie było wyjaśnione na czym ma polegać komercjalizacja placówek służby zdrowia, że dla pacjenta zmiany mogą być tylko na lepsze, że nikt nie straci świadczeń ponieważ sprywatyzowane placówki nadal będą współpracowały z NFZ (co gwarantuję dostępność dla wszystkich ubezpieczonych) to pytanie w tym niepotrzebnym referendum, powinno być sformułowane prościej: „czy chcesz być leczony w godnych warunkach w sprywatyzowanych placówkach medycznych czy popełniać samobójstwa w państwowych?”